Sanaullah Amratsari
Tam bugün, bundan 75 yıl önce Mart ayında, Rabwah’tan birkaç kilometre uzaklıkta bulunan Sargodha şehrinin tanınmayan bir mahallesindeki küçük bir evde, felçli ve hasta bir adam çaresizlik içinde hayat mücadelesini kaybetti. Ne bir gürültü koptu ne de duyurularla feryat edildi; ne övgü şiirleri yazıldı ne de kimse varislerine başsağlığı diledi.
Evet, tarih takviminde ünlü Ehl-i Hadis âlimi Bay Mevlevi Sanaullah Amritsari Sahib’in Sargodha’da felç hastalığı ve daha pek çok müzmin rahatsızlığın pençesinde bu fani aleme veda ettiği gün, tam olarak 15 Mart 1948 günüydü
Şüphesiz burası ebediyet yurdu değildir ve herkes için bir gün ayrılmak mukadderdir. Bu sebeple, bugün Mart ayında bu fakir onun bahsini açmayı üç nedenden ötürü gerekli gördü. Birincisi; bugün onun erkek evlatlarından veya ailesinden kendisini anacak kimse kalmamıştır, bu yüzden “neden bu ağır yükü ben üstlenmeyeyim?” diye düşündüm. İkincisi; ticari kaygılarla onun bazı eserlerini satmak için kendisinden bahseden bazı zevat bile, Mevlevi’nin hayatının son günlerini geçirdiği o zayıf anlardan eteklerini çekerek kaçmaktadırlar. Üçüncüsü ise; birkaç gün sonra 15 Mart ile birlikte 26 Nisan da gelecektir, bu yüzden de Mevlevi Senaullah Amritsari Efendi’yi hatırladım. Evet, Vadedilen Mesih (a.s.) karşısındaki son mübahale duasından kaçarak bu uzun ömrü talep ettiği o 26 Nisan! Uzun ömür elde edildi; fakat sonra Barelvi, Diyobendi ve hatta Ehl-i Hadis âlimleri tarafından bile kendisine bütün kapılar kapatıldı. Zamanın İmamı ile mübahaleden kaçarken talep ettiği o uzun ömür hakkında biyografi yazarının belirttiğine göre: “Bid’at ehli 4 Kasım 1937’de suikast girişiminde bulundu.”[1]
Pakistan kurulduğunda musibetler yeni bir çehreye bürünerek çıkageldi. Gözlerinin önünde evi yağmalandı, hayatının sermayesi olan kıymetli kütüphanesi yakıldı ve tek genç oğlu gözlerinin önünde kılıçlarla/kama darbeleriyle katledildi. Onun uğradığı bu musibetlerden bahsederken Davud Raz Efendi şöyle yazmaktadır: “Merhum Hazretlerinin son günlerini geçirdiği şartlar müstakil bir destandır. Ağustos 1947’de tüm Pencap halkının maruz kaldığı felaket ve musibetlerden merhum nasıl kurtulabilirdi ki? Merhumun ilmi hazinesi ve tek oğlu ayaklanmalara kurban gitti. Harap ve musibetzede bir halde Gujranwala’da karaya çıktı. Mevlevi Ebu’l-Kasım Benaresi Efendi’ye yazdığı son mektupta şöyle demektedir: ‘Geri kalanını ne dinlemek istersin, bir ara fırsat olunca dinlersin, benim destanım büyüktür. Hür olanların gamı bir nefesten fazla sürmez. Biz matem evinin mumunu şimşekle aydınlatırız. Mektubu bu kadar uzatma Galib, kısa yaz; çünkü ayrılık zulümlerinin arzına hasret çekmekteyim.’ Senaullah Amritsari 23/10/47″[2]
Ehl-i Hadis gazetesi el-İ’tisam bunu haberleştirirken şöyle yazmaktadır:
“Küçük bir kıyamet örneği sunuyordu. Kargaşaların helak edici fırtınası Mevlevi’nin ikametgahını kuşattı. Gözlerinin önünde tek genç oğlu Ataullah’ın feci şekilde boğazlanması onun kalbini ve ciğerini parça parça etti.”[3]
“5 Ocak 1948’de merhum, çoluk çocuğuyla birlikte istemeyerek Sargodha, Khushab nahiyesi, Shahpur ilçesine gitti. Orada 12 Şubat 1948’de üst üste gelen üzüntüler sonucu felç geçirdi. Bütün tedaviler faydasız kaldı ve 15 Mart 1948’de bu güneş Sargodha topraklarında battı.”[4]
Münazaralarda Şartların Arkasına Sığınarak Kurnazlık ve Kaçınma İle İlgili Batalvi Efendi’nin Sözlü ve Amritsari Efendi’nin Fiili Şahitliği
“Amritsari Sahib, bir yandan Hazreti Mesih-i Mev’ud (aleyhisselam) karşısında dilini alay, hakaret ve küçümsemeden asla sakınmazken; diğer yandan kaçmaya zemin hazırlayan şartları ve adımlarını da daima hazır tutmuştur. Hatta kendi ruhani babası Bay Mevlevi Muhammed Hüseyin Batalvi Sahib’in ifadesiyle: ‘O öyle kurnaz ve uyanıktır ki, şartların arkasına sığınarak münazaradan kaçınır.’[5]
Hatta kendisi onun münazara yöntemi hakkında daha da açıklık getirerek şöyle buyurmaktadır: ‘Genellikle münazaralar sırasında elindeki en büyük koz ve ağır silah yalan beyan ve sahtekârlıktır; bunu keskinleştirmek için de mizah, alay ve şiir söylemeyi kullanır. Doğruyu söylemek, adaleti gözetmek ve ilmi araştırma yapmak ise zaten onun amacı ve hedefi değildir.’“[6]
Nitekim Hazret Feth Muhammed Siyal Efendi’nin belirttiğine göre: “Mevlevi Senaullah Efendi’ye ‘İ’câz-ı Ahmedi’de mübahale için meydan okunduğunda, Mevlevi Senaullah Efendi’nin farklı zamanlarda yayımladığı yazılar şunlardır:
1. ‘Bu fakir ne hakikatte ne de sizin gibi bir peygamber, resul, ibnullah veya ilham alan biri olmadığından böyle bir yarışa cesaret edemez. Üzülüyorum ki bende bu şeylere cesaret yoktur.’ (İlhâmât-ı Mirza, s. 85, 2. Baskı)
2. Mevlevi Efendi Ahbar Ehl-i Hadis’in 25 Mayıs 1906 tarihli sayısında şöyle yazmaktadır: ‘Dinleyin, Peygamberimizin (s.a.v.) bize öğretmediği bir yöntemi biz icat edemeyiz. Dinin tahkiki için yalancının doğrudan önce ölmesi şeklinde dua edeceğimiz bu tür mübahalelere bize izin verilmemiştir. Özetle, şeriat-ı şeriften böyle bir mübahale yapmaya izin yoktur ve mübahaleye izin verilmemiştir.’ (Ehl-i Hadis, 25 Mayıs 1906). Sonra 22 Haziran 1906 tarihli Ehl-i Hadis gazetesinde şöyle yazılmıştır: ‘Ölümü temenni etmek dinimizde yasaktır. Evet, Yahudilerde bu yasak yoktu. Biz bu ayetin muhatabı olamayız. Ancak ikinci ayet olan “De ki: Geliniz, oğullarımızı çağıralım…” ayetiyle amel etmeye hazırız. Ben şimdi de söz konusu ayetle sabit olan ve Mirza Efendi’nin de kabul ettiği böyle bir mübahaleye hazırım.’
“Şimdi, 22 Haziran 1906 tarihinde Mevlevi Senaullah Bey şer’i mübahale ile ilgili yukarıdaki açıklamayı yayımlayınca, El-Badr gazetesi 4 Nisan 1907 tarihli sayısında şöyle yazdı: ‘Mevlevi Sanaullah Bey’e müjde veririm ki, Hazreti Mirza Bey onun mübahale meydan okumasını kabul etmiştir.'”‘
Mevlevi Efendi hemen renk değiştirdi ve 19 Nisan 1907 tarihli yayında şöyle yazdı: ‘Ben sizi mübahaleye çağırmadım; ben yemin etmeye hazır olduğumu belirttim, fakat siz buna mübahale diyorsunuz. Oysa mübahale, tarafların karşılıklı yemin etmesidir. Ben yemin etmek dedim, mübahale demedim. Yemin başkadır, mübahale başkadır. Yemin etmeye hazırız, fakat önce bu yeminin sonucunun ne olacağını bildirin.’
Hazret Feth Muhammed Siyal Bey bütün bu tartışmayı toparlayarak şöyle yazmaktadır: ‘Şimdi bu tek konuda bu Mevlevi kaç renge bürünmüştür. Bazen mübahaleye hazır olduğunu söylerdi, bazen yemin etmeye dedi. Mübahaleye çağrıldığında mübahaleyi reddetti, yemine çağrıldığında yemini reddetti. Buradan anlaşılmaktadır ki Mevlevi Efendi hiçbir şekilde bir karara varmaya hazır değildi. Sonunda Allah onun ağzından öyle kelimeler çıkardı ki doğrulukla yalancılık arasındaki hüküm verildi… Ve sonunda Mevlevi Efendi, 26 Nisan 1907 tarihli Ehl-i Hadis ve Vatan gazetesinde yazılan o metni yazmak zorunda kaldı.’[7]
Yalancı, Hilekar, Müfsit vb. Kişiler Uzun Ömür Yaşarlar
Yalancının Erken Öldüğünü Nereden Çıkardınız?
Sonunda Mevlevi Sahib mübahaleye hazır hale geldiğinde, Hazreti Mesih-i Mev’ud (as) onunla ilgili o son mübahale duasını yayımladı ve ona şöyle dedi: ‘İşte ben duayı yazdım, siz de bunu kabul ettiğinize dair altına imza atın; böylece tek bir yerde toplanma meselesi de ortadan kalksın. Sadece bu duanın altına imza atın ki mübahaleyi kabul ettiğiniz ispatlansın.’
Şimdi Hazreti Mesih-i Mev’ud’un bu duasını Mevlevilerin çoğu yayımlamakta ve ‘Bakın, Mirza Sahib bu duaya göre daha önce vefat etti’ diyerek aldatmaktadırlar. Fakat gerçekte ne oldu?
26 Nisan 1907’de Mevlevi Sanaullah Amritsari Bey, Hazreti Mesih-i Mev’ud’un bu mübahale duasını kendi gazetesinde tek bir kelimesini dahi kesmeden olduğu gibi yayımladı. Bu dua sayfa 5’in başında bitti ve ardından (5. ve 6. sayfalarda görebileceğiniz üzere) tam 2 sayfalık bir not yazarak şöyle dedi: ‘Ben bunu nasıl kabul edebilirim? Bunda benim onayım alınmadı ki.’ Ardından şöyle yazdı: ‘Sizin bu duanız hiçbir şekilde belirleyici olamaz.’ ‘Ey Mirzailer! Hangi peygamber muhaliflerini bu yöntemle hesaplaşmaya çağırmıştır?’ Yine şöyle yazdı: ‘Benim mücadelem sizinledir; eğer ben ölürsem, benim ölmemle diğer insanlara nasıl bir delil sunulmuş olabilir? Benim ölmemden size ne fayda sağlanacak?’ Sonra şöyle devam etti: ‘Allah’ın elçileri merhametli ve cömert oldukları için her an hiç kimsenin helak ve musibete uğramamasını isterler; peki siz neden benim helakım için dua ediyorsunuz?’
Yine aynı sayfada yardımcısı (yazı işleri müdürü) bir not yazdı —ki bir sonraki 3 Temmuz 1907 tarihli gazetede bunu doğru kabul ettiğini belirtti— ve o not şöyleydi: ‘Kur’an ise Kim sapıklık içinde ise, Rahman ona mühlet versin (Meryem: 75), Biz onlara ancak günahlarını artırsınlar diye mühlet veriyoruz (Âl-i İmrân: 178) ve Onları taşkınlıkları içinde kör ve şaşkın bir halde bırakır (Bakara: 15) gibi ayetlerle sizin bu sahtekârlığınızı yalanlamaktadır. Ve dinleyin! Hatta biz onları ve atalarını, ömürleri uzayıncaya kadar faydalandırdık (Enbiyâ: 44) ayetinin açık anlamı şudur: Allah Teâlâ yalancı, sahtekâr, bozguncu ve asi insanlara uzun ömürler verir ki bu mühlet içinde daha da kötü işler yapsınlar.’ (Sayfa 4). Ardından 6. sayfadaki devasa notun sonunda şöyle yazdı: ‘Ve senin bu yazını kabul etmiyorum, hiçbir akıllı kişi de bunu kabul edemez.’
Ben tüm bu hikâyeyi basitleştirmek için araştırma yaptım ve 26 Nisan 1907 tarihli Ehl-i Hadis gazetesini çıkardım. Orada hem Hazreti Mesih-i Mev’ud’un duasını hem de Mevlevi Sahib’in ‘Neden benim ölümümün peşine düştünüz, bu yazı bana uymuyor; yalancı, sahtekâr, bozguncu ve asi insanlara uzun ömürler verilir’ şeklindeki cevabını görebilirsiniz.
Hazreti Mesih-i Mev’ud (as) Mevlevi Bey’in bu sözünü reddetmedi, aksine sessizliğiyle bu kriterin karar kriteri olarak kalmasına izin verdi. Ta ki Mevlevi Sanaullah üzerine delil her bakımdan tamamlansın. Nitekim öyle de oldu; Mevlevi Sanaullah Sahib kendi yazısı ve kendi ikrarı doğrultusunda uzun bir ömür sürerek yalancı, sahtekâr ve asi olduğunu ispatlamış oldu
Senaullah Sapık, Mülhit, Edepsiz, Resul’ün Kelamını Tahrif Eden, Bid’at Ehlinden Daha Kötüdür
1910 Yılında 132 Âlimin Ortak Fetvası
Vadedilen Mesih’in (a.s.) 1908’deki vefatından sadece iki yıl sonra Hindistan’ın dört bir yanından Mevlevi Ebu’l-Berekat Muhammed Bereketullah Azimabadi, Mevlevi Abdülhakim Patna, Mevlevi Abdülrahim Azimabadi, İslahü’l-Müslimin Patna Medresesi’nden Mevlevi Abdülbasıt, Mevlevi Vahidüzzaman Haydarabadi, Mevlevi Senaullah’ın hocası Mevlevi Ahmedullah Amritsari, Mevlevi Senaullah’ın hocası Hafız Abdülmennan Vezirabadi, Mevlevi Abdülselam (Mevlevi Seyyid Nezir Hüseyin Dehlevi’nin oğlu), Lahor Oriental College Şemsü’l-Ulema Mevlevi Abdullah Tonki, Mevlevi Fakirullah Medrasi, Mevlevi Abdülcabbar Gaznevi gibi önde gelen 132 Ehl-i Hadis âlimi Senaullah Amritsari Efendi’ye karşı birleşti. Onların yazılı beyanları İşâatü’s-Sünne Sayı: 1, Cilt: 11, sayfa 19’dan 163’e kadar görülebilir. Kısaca, sadece iki âlimin Mevlevi Senaullah Efendi’nin talep ettiği uzun ömür hakkında bunun bir rahmet mi yoksa pişmanlık mı olduğuna dair görüşlerine bakalım.
Seçkin Ehl-i Hadis âlimi Abdülahad Khanpuri Efendi şöyle yazmaktadır: “Onun hidayete gelmesi zordur; çünkü ‘Kalpleri yoldan sapınca Allah da kalplerini saptırdı’ (Saf: 6) ve ‘Kim müminlerin yolundan başkasına uyarsa onu döndüğü yolda bırakırız’ (Nisâ: 115) ayetlerinin hükmünce Azze ve Celle onun kalbini haktan çevirmiştir… Anlamıyor, aksine Ehl-i Sünnet âlimlerine ve büyüklerine hakaret ediyor; hatta o katı mukallitlerden ve bid’at ehlinden daha kötüdür. Senaullah’ın sapıklığı sebepsiz inanç bozukluğu, ilhad, aşırılık ve küstahlıktan kaynaklanmaktadır. O, büyüklerine, şeyhlerine ve hocalarına edepsizlik etmekte, Allah Azze ve Celle ile Resulünün (s.a.v.) kelamını tahrif etmekte kalbinde zerre kadar korku hissetmemektedir.”[8]
Aynı şekilde Fakirullah Medrasi Efendi şöyle yazmaktadır: “Senaullah, ilminin azlığına ve anlayışsızlığına rağmen onların karşısında sadece yanıltma, halkı kandırma, inat, husumet ve eğrilikten medet ummakta ve sapık Mu’tezile mezhebinin yolundan gitmektedir.”[9]
Siz Âlim Değilsiniz; Aşırılığa Kaçan, Ar ve Hayayı Katleden Bir Palyaçosunuz!
Mevlevi Muhammed Hüseyin Batalvi
Ehl-i Hadis temsilcisi Mevlevi Muhammed Hüseyin Batalvi Efendi, Senaullah’ın ilmine, dürüstlüğüne ve uzun ömrüne nasıl bakıyor: “Aryalar ve Hristiyanlarla yaptığınız o alaycı münazaraları dinleyip bazı cahillerin size bağlanmasına sebep olan bu aşırılığı bırakmanız gerekecektir.”[10]
“Acayip bir kurnazlık ve sahtekarlık yaptınız; sizi doğrulayanların hepsinin gözlerine mil çekip onları gündüz vakti kör ettiniz. Onlardan tek bir kişi bile sizin sahtekarlığınızı göremedi.”[11]
“Senaullah’ın bu sözü tamamen batıl asılsızlıklar ve boş yalanlardır. O bir yalancıdır, yalancıdır! O bilerek ve isteyerek ar ve hayayı katletmiştir.”[12]
1925 Yılında 70 Âlimden Bir Kez Daha Fetva: Mevlevi Senaullah Ehl-i Hadis’ten Çıkarılmıştır, Kötü Bir Âlimdir!
Merkezi Cemiye-i Ehl-i Hadis-i Hind Sekreteri Abdülaziz şöyle yazmaktadır: “Pencap, Delhi, Bengal, Madras ve tüm Hindistan’ın önde gelen 70-80 kadar âlimi şu fetvayı verdi: Bu bölgelerde şüphesiz Mu’tezile, Cehmiyye vb. sapık fırkalara uyulmuştur ve Mevlevi Senaullah Efendi Ehl-i Hadis’ten çıkarılmıştır; kendisi kötü bir âlimdir (âlim-i sû‘). Mevlevi Efendi’nin hal ve hareketlerini bilen Pencap âlimlerinin çoğu onun hile ağına düşmemiştir.”[13]
Mevlevi Senaullah Efendi’ye Karşı Rawalpindi’de 3 Kişilik Âlimler Heyetinin Kurulması
Mevlevi Senaullah Efendi’nin taraf tutması ve hizipçiliği nedeniyle bütün Ehl-i Hadis mensupları rahatsızdı. Bunun üzerine hepsi Rawalpindi Ahata Bazaar’da toplandı ve şu karar alındı: “Muvahhit âlimler arasından üç hakem tayin edilsin. Mevlevi Senaullah Efendi bu zatların kararını kabul edeceğine söz verdi. Hakemlerin görevi, bu hatalara dayanarak Mevlevi Senaullah Efendi’nin Ehl-i Hadis olup olmadığını belirlemekti.”[14]
Kirli Elbiseliler! Sizin Kavganız Allah İledir: Mekke’de Haremeyn Âlimler Heyetinin Amritsari Efendi Aleyhindeki Kararı
1926 yılında Amritsari Efendi’nin anlaşmazlığı tırmanınca, Hindistan âlimleri bu ihtilafı Suudi Hükümdarına ve Haremeyn âlimlerine taşıdılar. Nitekim hacdan sonra Haremeyn’in seçkin âlimleri, Suudi Hükümdarının emriyle Hint Ehl-i Hadis temsilcileri ile Mevlevi Senaullah Amritsari arasındaki anlaşmazlığı dinlediler. Dava duruşması sırasında Kabe İmamı, Mevlevi Amritsari Efendi’ye hitaben şöyle dedi: “Elbiseleri kirlenmiş olan bir kimse ‘yerden koku geliyor’ diyorsa, yerden önce kendi elbiselerini temizlemelidir. Bu kavga sizinle Gazneviler arasında değil; sizinle Allah arasındadır… Sizin iyiliğiniz ve hayrınız için söylüyorum ki tövbe edin.”[15]
Reisü’l-Kudât ve’l-İftâ Abdullah bin Süleyman el-Buleyhid: “Hatalarında ısrar etti ve düşmanca bir tutum sergiledi. Umuyorum ki Allah Teâlâ ona hakka dönme hidayeti bahşeder.” (s. 15)
Şeyhülislam Muhammed bin Abdülvehhab’ın torunu ve Riyad Kadısı Muhammed bin Abdüllatif Âl-i Şeyh: “Bu, bidatçi ve sapkın birinin kelamıdır. Mevlevi Senaullah’tan ilim tahsil etmek de ona uymak da caiz değildir; şahitliği kabul edilmez ve kendisinden hiçbir şey rivayet edilmez. İmameti de geçerli değildir. Dolayısıyla onun küfründe ve mürted olmasında hiçbir şüphe yoktur; ondan sakınmak ve uzak durmak farzdır.” (s. 17)
Süleyman bin Muhammed Cümhur en-Necdi: “Bizzat kendisi sapıktır ve başkalarını da saptırmaktadır; onun cehennemlik olduğunda şüphe yoktur. Ne arkasında namaz kılınır ne de kabri başında dua etmek için durulur.” (s. 20)
Şeyh Abdülaziz bin Abdürrahman Âl-i Bişr: “Kendisine ambargo uygulanmalı ve boykot edilmelidir.” (s. 21)
Amritsari Efendi; Siz Neden Arya, Çakralvi veya Mirzai Değilsiniz?
Mevlevi Abdülaziz Efendi, Amritsari Efendi hakkında “Durumunuz” başlığı altında şöyle yazmaktadır:
“Çakralvilerin başkanlığında konuşma yaptınız, münazara ettiniz; bu durumda neden Çakralvi değilsiniz? Lahor Mirzailerinin arkasında namaz kıldınız; neden Mirzai değilsiniz? Mirzailerin arkasında namaz kılmanın caiz olduğuna dair fetva verdiniz; bu durumda siz kendiniz neden Mirzai değilsiniz? Mahkemede Mirzai avukatın sorularını cevaplarken Mirzaileri Müslüman olarak kabul ettiniz; bundan dolayı neden Mirzai değilsiniz? Dharm Bhikshu Arya münazarasında Mirzailerle münazara edilirken kitaplarınızla Arya’ya yardım ettiniz; bu durumda neden Arya değilsiniz?” (s. 36)
İftiracı, Yalancı, Hain, Hilekar, Köpek ve Domuz Denmeye Layık Bir Kimse: Mevlevi Muhammed Hüseyin Batalvi’nin Beyanı
Ehl-i Hadis temsilcisi Mevlevi Muhammed Hüseyin Batalvi, kendi dergisinde Amritsari Efendi aleyhinde “Baba ile Oğulun Münazarası” başlığı altında (Cilt: 23, Sayı: 1, s. 193-352) uzun bir makale yazmış ve Mevlevi Senaullah Efendi’nin yüzlerce yalanı ve hilesinin detaylarını kaydetmiştir. Sadece birkaçı şunlardır:
“İftiracı, yalancı, ar ve hayadan yoksun” (s. 18) * “Yalancı ve hain” (s. 158) * “Onun İslami hizmetleri facir bir adamın hizmetleridir. Yalancı, aldatıcı, hain ve yalancı” (s. 163) * “Mirzai olmuştur” (s. 193) * “Ağır silahı yalan söylemek, aldatmak, alay, mizah, şiir yarışı; para toplama aracı, kibirli” (s. 194) * “Yalancı; aslan değil, çakal” (s. 195) * “Yalancı çakal” (s. 196) * “Çakal yalancı” (s. 197) * “Hilekar, sahtekar” (s. 362) * “Köpek ve domuz; Müslüman bir yana, domuz veya köpek denmeye layıktır” (s. 376) * “Ehl-i Hadis fırkasından çıkmış ve Mu’tezile fırkasına katılmıştır” (s. 374) vb. ağır ifadelerle taltif etmiştir![16]
Vahhabi Dininin Davulundaki Boşluk
Sialkot şehri Qadri Kitabevi sahibi Qadri Muhammed Ziyaullah Efendi tarafından yukarıdaki başlıkla basılmış büyük bir afiş, Hazret Mevlana Ebu’l-A’tâ Efendi’ye el-Furkan dergisinde yayımlanmak üzere ulaştırılmıştı. Barelvi âlim Muhammed Ziyaullah Efendi bu ilandaki tüm referanslar hakkında şu duyuruda bulunmuştu: “Bu ilanda geçen referansların yanlış olduğunu ispat edene referans başına 500 Rupi ödül verilecektir.” Bu ilan Sialkot Rubina Printing Press’te basılmıştır. Qadri Efendi’nin ilanının bir kısmını kendi kelimeleriyle aktarıyoruz.
Yazının uzunluğundan çekindiğimiz için sadece Ehl-i Hadis yani Amritsari Efendi ile aynı mezhepten olan âlimlerin birkaç sözüyle yetiniyoruz. Özetle, Amritsari Efendi, siz uzun bir ömür istediniz ve sonra kendiniz kararlaştırdınız ki: “Allah Teâlâ yalancı, hilekar, müfsit ve asi insanlara uzun ömürler verir ki bu mühlet içinde daha da kötü işler yapsınlar.” Nitekim Allah size uzun bir ömür verdi ve dediğiniz gibi yalancı, hilekar ve müfsitlerin uzun yaşadığını gösterdi. Bir yandan uzun bir ömür yaşarken, diğer yandan Cemaat’in dünya milletleri arasındaki ilerlemelerini gördünüz; üçüncü yandan ise hocalarınızın ve manevi babanızın ifadesiyle iftiracı, yalancı, hain ve hilekar unvanlarıyla süslendiniz. O halde bu uzun ömür sizin için bir rahmet vesilesi mi oldu yoksa pişmanlık vesilesi mi? Ey basiret sahipleri, ibret alın!
Vadedilen Mesih (a.s.) bu tür muhalifler hakkında uyarıcı bir gaybi haberde bulunarak şöyle buyurmuştu:
“Bu kötü niyetliler ellerinden geleni ardına koymadılar. Ayaklarını sürttüler, hile ve kurnazlıklar gösterdiler; fakat sonunda yakalanmış bir kuş gibi çırpınıp kaldılar. Mademki elleriyle bu mukaddes insanlara zarar veremediler, sadece dille söylenen hakaret dolu sözlerle nasıl zarar verebilirler?.. Ne kılıçların keskinliği bu şan ve şevketi kesebildi, ne de okların sivriliği onda bir gedik açabildi. O celal öyle bir parladı ki, onun hasedi nicelerinin kanını içti. O ok öyle bir yağdı ki, yaydan çıkışı nice yürekleri yedi bitirdi. O semavi taş kimin üzerine düştüyse onu ezip un ufak etti; kim de onun üzerine düştüyse kendisi ezildi. Allah’ın pak kullarına Allah’tan yardım gelir; geldiği zaman da bütün dünyaya bambaşka bir dünya gösterir.”[17]
Zülkifl Asghar Bhatti
[1] Fetâvâ-yı Senâiyye, Derleyen: Muhammed Davud Raz, Yayımlayan: İdare Tercümanü’s-Sünne Lahor, 7 Aybek Road Lahor, Cilt 1, s. 37
[2] Fetâvâ-yı Senâiyye, Derleyen: Muhammed Davud Raz, Yayımlayan: İdare Tercümanü’s-Sünne Lahor, 7 Aybek Road Lahor, Cilt 1, s. 50 ve 51
[3] el-İ’tisam, 15 Haziran 1962, s. 10
[4] Fetâvâ-yı Senâiyye, Derleyen: Muhammed Davud Raz, Yayımlayan: İdare Tercümanü’s-Sünne Lahor, 7 Aybek Road Lahor, Cilt 1, s. 50 ve 51
[5] İşaat-üs Sünne, Sayı: 7, Cilt: 23, Sayfa: 193, ‘Baba ve Oğulun Münazarası’ başlığı altında
[6] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 7, Cilt: 23, s. 194, “Baba ve Oğulun Münazarası” başlığı altında
[7] Günlük el-Fazl Kadiyan, 8 Mart 1941, s. 4, Sayı: 54, Cilt: 29
[8] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 1, Cilt: 23, s. 36 ve 37, Abdülahad Khanpuri’nin “Risâle-i İttibâ-ı Selef’in Yalanlanması” başlıklı beyanı
[9] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 1, Cilt: 23, s. 39, Mevlevi Fakirullah Medrasi’nin “Risâle-i İttibâ-ı Selef’in Yalanlanması” başlıklı beyanı
[10] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 11, Cilt: 22, s. 325, 1907 Yılı Selefe Uymaya Dair 5 Nolu Nasihatname
[11] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 11, Cilt: 22, s. 326, 1907 Yılı Selefe Uymaya Dair 5 Nolu Nasihatname
[12] İşâatü’s-Sünne, Sayı: 1, Cilt: 23, s. 18, “Risâle-i İttibâ-ı Selef’in Yalanlanması” başlığı altında
[13] Karâr-ı Mekke, s. 2, 3 ve 5; Yayımlayan: Aftab Barq Press Amritsar, Hazırlayanlar: Muhammed Abdullah Minhas ve Cemiye-i Ehl-i Hadis-i Hind Lahor Sekreteri Mevlevi Abdülaziz
[14] Karâr-ı Mekke, s. 5; Yayımlayan: Aftab Barq Press Amritsar, Hazırlayanlar: Muhammed Abdullah Minhas ve Cemiye-i Ehl-i Hadis-i Hind Lahor Sekreteri Mevlevi Abdülaziz
[15] Karâr-ı Mekke, s. 12 ve 13; Yayımlayan: Aftab Barq Press Amritsar, Hazırlayanlar: Muhammed Abdullah Minhas ve Cemiye-i Ehl-i Hadis-i Hind Lahor Sekreteri Mevlevi Abdülaziz
[16] İşâatü’s-Sünne, s. 18, Cilt: 23, Sayı: 1 / s. 158, Sayı: 5 / s. 163, Sayı: 5 / s. 193, Sayı: 7 / s. 194, Sayı: 7 / s. 195, Sayı: 7 / s. 362, Sayı: 12 / s. 376, Sayı: 12 / s. 374, Sayı: 12
[17] Berahin-i Ahmediyye 2. Kısım, Ruhani Hazain, Cilt: 1, s. 106


