Alemgir ve Yanan Cami

Alemgir Şah zamanında, Şahî camiinde yangın çıktı. Bunun üzerine insanlar koşarak padişahın yanına geldiler ve Camide yangın çıktığını söylediler. Bunu duyar duymaz o derhal secdeye kapandı ve şükretti.  Padişahın etrafındaki saray erkanı,  hayret içinde sordular: Efendim! Allah’ın evinde yangın çıkmışken ve Müslümanların kalbi kan ağlıyorken bu şükretme zamanı mıdır? Bunun üzerine padişah şöyle dedi: Ben uzun zamandır gıpta ediyordum. Bu kadar yüce bir cami yapılmış ve bu imaret  vasıtasıyla binlerce canlıya fayda ulaşmaktadır. Keşke bir imkan olsa da bu hayırlı işte benim de bir payım olsa diye iç çekiyordum. Fakat ben bu imareti her yönden öyle mükemmel ve noksansız gördüm ki bunda bana nasıl bir sevap payı olabileceğini düşünemiyordum. İşte bugün Allah-u Teala benim sevap elde etmem için de bir imkan çıkardı.

وَاللّٰہُ سَمِیۡعٌ عَلِیۡمٌ  

(Bakara, 225) Allah çok işiten ve çok bilendir.

(Melfuzat,  Cilt 1, Sayfa 387)”